Hoe kunnen we academisch onderwijs versterken met andere vormen van leren? Onderwijs op de universiteit is vaak gericht op het cognitief leren. Echter welke andere vormen van leren zijn er. Op Leiden University College was het mogelijk om in het vak medische antropologie, wat ik doceer, te experimenteren met ervaringsgericht leren. Binnen het thema 'mens-dier-interactie' deden we precies dat. We gingen naar de paarden. We mochten gebruikmaken van de faciliteiten van het educatief centrum Keulseweg waar ik samen met mijn medecoach Wynona Bakker mijn opleiding heb genoten.
Onze sessie ging over lichaamsgewaarwording en de vraag hoe onze energie onze interactie met paarden en anderen beinvloedt. Zeker in een academische omgeving met een hoge werkdruk kan het lichaam in een staat van paraatheid schieten en kan het moeilijk zijn het lichaam te voelen. Paarden geven directe feedback. En vaak is hoe we reageren in met paarden is ook hoe we reageren in het dagelijks leven. Daarom is het zo fascinerend om onze lichamelijke signalen en sensaties te ervaren. Wanneer worden we rusteloos. Hoe en waar voelen we dat? Hoe beinvloed dat de interactie met het paard? Herkennen we dat in ons dagelijks leven? We richtten ons ook op hoe onze intentie onze lichaamshouding veranderd en hoe de paarden daar op reageerden. Wat gebeurt er bijvoorbeeld met onze ervaring als we vertragen? En wat als we vertraging zouden toepassen als academici?
Wynona en ik gaven de studenten korte opdrachten. 'Ga naast het paard staan wat open voelt naar jou'. 'Benader een paard met grote stappen.' 'Leg je hand op de nek van het paard en voel.'
Paarden, met hun extreem gevoelige zenuwstelsel en hun neiging om altijd terug te keren naar een staat van rust en energiebesparing - zo overleven ze in het wild - reageren op de kleinste energieverschuiving, verandering in lichaamssignalen of incongruentie tussen actie en intentie. Ze proberen ook anderen in hun kudde, paard of mens, te co-reguleren. Daarom maakt interactie met paarden dat we, zoals Fritz Pers zei: 'lose our mind and come to our senses.' Om dit te respecteren eindigden we de sessie niet met een reflectie, zodat we niet vanuit ons lichaam terug naar ons hoofd keerden. In plaats daarvan kozen de studenten een schleich paard dat ze een label gaven wat hun ervaring uitdrukte.
Een prachtig voorbeeld van hoe twee werelden bij elkaar kunnen komen. Als academica en equine assisted coach is het mijn doelstelling om bij te dragen aan vertraging en lichaamsgewaarwording in de wetenschap.
De video van Wynona Bakker geeft een mooie indruk van hoe een groepssessie coaching met paarden.
Dank aan Leiden University College, the Hague en Educatief Centrum Keulseweg
